[CUT] Chatper 11 (2) {Rate 18+}

“กล้า ด่าฉัน..รู้นะว่าจะเจออะไร” มาร์คเพียงแค่รูดซิปกางเกงตัวเองออกแล้วสอดใส่ไปในร่างบางที่ยังไม่ได้ เตรียมพร้อมอะไรสักอย่าง กระแทกกระทั้นลงไปอย่างไม่สนใจเลือดสีแดงสดที่ไหลออกมาพร้อมกับเสียงกรีด ร้องของกันต์พิมุกที่ดังไม่หยุด

“อ๊ากก กก เจ็บ...เจ็บ..พอแล้ว..อึก” ร่างบางดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวดข้อมือที่ถูดรัดไว้แดงจัดด้วยแรงดิ้น วินาทีที่มาร์คแทรกเข้ามาในร่างกายเหมือนฉีกขาด ความเจ็บปวดแผ่เข้ามามากกว่าความสุขสมมากนัก

...หรือบางทีก็ไม่มีความสุขสมเลย

สวบๆ

เสียงกระแทก กายเข้าออกไม่หยุดดังขึ้นไปทั่วห้อง ร่างสูงยังคงดำเนินหน้าต่อโดยไม่สนใจร่างบางที่ดิ้นเร่าปานจะขาดใจ แวบหนึ่งกันต์พิมุกได้เห็นสีหน้าสงสารแต่มันก็เพียงแวบเดียวและคงไม่ใช่ความ จริงคุณมาร์คไม่มีทางสงสารเขาแน่นอน

“พอ...ผม เจ็บ...ฮึก...ผะ ผมขอนะ...คุณมาร์ค..พอ” กันต์พิมุกอ้อนวอนทั้งน้ำตา แต่สิ่งที่ได้รับคือการโหมกายกระหน่ำซ้ำเข้ามามากกว่าเดิม

“ไม่!...จนกว่าเธอจะเลิกพูดว่า เธอไม่ใช่แบมแบม” มาร์คไม่สนใจเสียงอ้อนวอนเขายังคงทรมานร่างบางต่อไป โดยไม่ช่วยปลุกเร้าอะไรเลยเพราะเขาต้องการให้คนต้องหน้าเจ็บปวดอย่างที่เขา เคยเจ็บปวด!

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ใช่!...แค่กๆ...ไม่ใช่พี่แบมแบม...อึก..เจ็บ..”

“เธอเลือกเองนะ”

“อ๊ากก กกกกก เจ็บบบบบ ไม่ไหวแล้วๆ ฮือ” กันต์พิมุกสะบัดหน้าไปมา กรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อมาร์คถอนความแข็งขืนออกไปแล้วกระแทกเข้ามาสุด แรงทำแบบนี้ซ้ำๆ จนเจ็บปวดไปหมดทั้งช่องทางด้านหลังลามไปถึงสะโพกและสันหลัง

“อืม...เธอ นี่มันดีจริงๆ” ร่างสูงพึมพำโถมกายลงไปอย่างหนักหน่วง ช่องทางร้อนผ่าวตอดรัดแก่นกายเขาไม่หยุดทำให้เขาแทบจะปลดปล่อยออกมา แม้จะรู้ว่าร่างข้างใต้ไม่มีอารมณ์ร่วมใดๆ กับเขาเลยมีแต่น้ำตาและเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดแต่มาร์คก็ไม่หยุด

“พะ..พอ..ฮึก!..เจ็บ..อั๊ก..”

             “อืม มม” มาร์คครางด้วยความพอใจ ปล่อยน้ำขาวขุ่นใส่ช่องทางร้อนแต่ยังไม่ถอนกายออก นั่นทำให้กันต์พิมุกเจ็บแสบกว่าเดิมมากนัก สายตาหวานบวมช้ำจากการร้องไห้มองอีกฝ่ายด้วยความเจ็บปวด ผิดหวัง และเสียใจ เขาไม่รู้จะทำยังไงให้อีกฝ่ายเชื่อแล้ว