วันพุธที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2558

[CUT] Chapter 11 {Rate18+}


สัมผัส เริ่มแรกแผ่วเบาราวกับปุยนุ่นก่อนจะหนักหน่วงขึ้นจนร่างบางหลับตาลงเผยอริม ฝีปากให้อีกฝ่ายสอดแทรกลิ้นร้อนเข้ามาพัวพัน กวาดชิมความหวานจากโพรงปากนุ่มจนหนำใจ เรียวแขนแกร่งรัดร่างบางให้แนบชิดกันมากขึ้นส่วนอีกครั้งกดต้นคอขาวให้แหงน รับจูบอย่างเต็มที่


ความ ร้อนจากร่างกายที่เสียดสีกันกับจุมพิตที่ไม่จบลงง่ายๆ ทำให้ร่างเด็กหนุ่มอ่อนระทวย แขนเรียวคล้องคออีกฝ่ายไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยวด้วยเรี่ยวแรงตอนนี้หายไปหมด แล้ว


แจ็ค สันชิมความหวานจากอีกฝ่ายอย่างเพลิดเพลิน ถอนจูบออกมาให้อีกฝ่ายได้หายใจเข้าและกดจูบลงไปใหม่ทำแบบนี้อยู่ซ้ำๆ จนน้ำใสๆ ไหลตามมุมปากร่างบางและเป็นสายใยเชื่อมโยงริมฝีปากทั้งคู่


ร่าง บางหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนจูบของอีกฝ่ายนั้นสูบพลังเขาไปหมดแล้ว ร่างสูงมองใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อ นัยน์ตาหวานฉ่ำและริมฝีปากบวมเจ่ออย่างอดใจไม่ไหวจนต้องทำมันอีกครั้ง


“ฮื้อ อี้แอ๊ค” แบมแบมร้องเรียกอีกฝ่ายในลำคอไม่ทันได้ต้องตัวจูบเร่าร้อนก็บดลงมาคราวนี้ หนักหน่วงกว่าคราวที่แล้วจนร่างบางเผลอจูบตอบเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นหนาที่ เข้ามาพัวพันจนน้ำใสๆ ไหลออกจากมุมปาก


แจ็ค สันอุ้มร่างบางมาวางที่โซฟาก่อนที่ตนจะทาบทับลงไปโดยที่ริมฝีปากทั้งคู่ยัง ประกบกันแน่น เด็กหนุ่มไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้อยู่ในสภาพล่อแหล่มขนาดไหนด้วยเมามัวไปกับ จูบดูดดื่มนี้


“อือ..” เสียงหวานครางออกมาเมื่อริมปากได้รับอิสระ หากแต่ต้องสะดุ้งเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวไล้ไปตามข้างแก้ม ใบหู มาจบด้วยซอกคอขาวกรุ่น แจ็คสันไซร้ซอกคอของอีกฝ่ายอย่างหลงใหล ดูดดึงทิ้งร่องรอยความเป็นเจ้าของอย่างที่ไม่เคยทำกับใครที่ไหน


แบมแบ มจิกกลุ่มผมนุ่มเต็มฝ่ามือเมื่อปากร้อนไล่ลงไปหยอกล้อกับหน้าอกผ่านเสื้อ สเวตเตอร์หนานุ่ม อีกฝ่ายหยอกล้อจนน้ำลายเปียกชุ่มแทรกซึมไปถึงด้านใน ขบกัดจนทำให้เด็กหนุ่มเสียวซ่านกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่พบเจอ


“อ๊ะ...อา...พะ...พี่แจ็ค”


เสียง ครางขาดห้วงปลุกเร้าให้อารมณ์ดิบของแจ็คสันลุกโชน อยากจะกระชากร่างบางเข้ามาหาแล้วยัดเหยียดความต้องการใส่ไม่ยั้งแต่ก็ต้อง ยับยั้งชั่งใจตัวเองไว้ คนตรงหน้าไม่ใช่ที่ระบายความใคร่แต่เป็นคนที่ต้องทนุถนอม


...เป็นคนที่เขาหวงแหน...


“พี่..แจ็ค.. ทำอะ..อ๊า” แบมแบมร้องถามเสียงหลังที่จู่ๆ อีกฝ่ายก็ถลกเสื้อเขาขึ้นไปจนชิดลำคอ ทว่ายังไม่ทันถามจบประโยคก็ต้องร้องครางออกมาเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวสัมผัส โดยตรงกับยอดอกที่เปียกชุ่มและแข็งสู้ มันให้ความรู้สึกเสียวซ่านมากนักและแบมแบมไม่เคยรู้เลยว่า ผู้ชายก็เกิดอารมณ์กับตรงนี้ได้ด้วยเพราะเพียงแค่พี่แจ็คสันขบเม้มมันเขาก็ รู้สึกได้ถึงความร้อนที่สุมอยู่ด้านล่างของตัวเอง


“อ๊า..อ๊ะ” ลิ้นหนาขบเม้มตุ่มไตที่สั่นระริกน่าแกล้ง ใช้มืออีกข้างบดขยี้ไม่ให้น้อยหน้ากันจนอีกฝ่ายครางเสียงแหบแห้ง แจ็คสันสัมผัสได้ถึงความต้องการของอีกฝ่ายที่แข็งขืนเฉกเช่นเดียวกับเขาที่ บัดนี้แกร่งกายโป่งพองขึ้นมาเพียงเพราะได้เห็นท่าทีเย้ายวนของอีกฝ่าย ใบหน้าแดงระเรื่อ ดวงตาหวานฉ่ำ ริมฝีปากที่เขาสัมผัสแล้วว่าหวานแค่ไหนเผยอครางอย่างเย้ายั่ว ร่างกายขาวที่แดงจัดด้วยความต้องการที่ถูกปลุกเร้า มันทำให้เขาแทบจะทนไม่ไหวแต่ก็รู้ดีกว่าตอนนี้อีกฝ่ายยังไม่พร้อม


แบมแบมครางออกมาไม่หยุดเมื่ออีกฝ่ายยังเล่นกับหน้าอกเขาไม่เลิก “พะ..พี่แจ็ค...พอ..อ๊า”


“พออะไรครับ” แจ็คสันกระซิบชิดริมฝีปากบวมช้ำที่ส่งเสียงครางไม่หยุด ดวงตากลมโตปรือมองอีกฝ่ายด้วยอาการเหนื่อยหอบ


“อย่า แกล้งแบมแบมสิ..ฮื้ม” ริมฝีปากหนาแนบลงมาอีกครั้งหลังจากทนความยั่วยวนไม่ไหว ลิ้นร้อนกวาดทั่วโพรงปากร้อนชื้น ไม่เว้นแม้แต่เพดาน ไรฟันขาวแจ็คสันก็ไม่ละเว้นก่อนจะมาเกี่ยวกระหวัดลิ้นนุ่มที่โต้ตอบอย่างถึง ใจ


“อืม” แจ็คสันส่งเสียงครางในลำคออย่างพอใจที่ได้รับจูบดูดดื่มกว่าที่เคยได้รับจาก ใคร ฝ่ามือร้อนผ่าวไล้ไปตามสีข้างผ่านเอวบางจนไปจบที่กางเกงยีนส์ของอีกฝ่าย เขากระตุกทีเดียวกางเกงเจ้าปัญหาก็ร่นไปอยู่ที่หัวเข่าร่างบางก่อนที่มือที่ สร้างความปั่นป่วนให้แก่แบมแบมสัมผัสไปที่แก่นกลางกายร่างเล็กผ่านเนื้อผ้า


“อือ..อืม... อึก” ร่างเล็กกระตุกเกร็งจนแผ่นหลังโค้งดุจคันศรเมื่ออีกผ่านกดมือไล้วันเป็นวง กลม ผ่อนแรงสลับหนักเบาจนเขาทนไม่ไหวปล่อยความต้องการจนเปียกชุ่มไปทั่ว


แจ็ค สันถอนจูบออกให้อีกฝ่ายได้หายใจหลังจากที่เขาปลดปล่อยให้อีกฝ่ายไปแล้ว หากแต่ปากร้อนๆ ก็ยังพรมจูบทั่วหน้านวลอย่างรักใคร่และฝ่ามือที่ช่วยปลดปล่อยก็ยังคงวางอยู่ ในตำแหน่งเดิม


“ขะ..ขี้แกล้ง..แฮ่กๆ” แบมแบมพูดเสียงหอบ นัยน์ตาหวานสะท้อนความเขินอายอย่างปิดไม่มิด


“พี่แกล้งแบมแบมตรงไหนครับ” แจ็คสันถามทั้งๆ ที่รู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร ใบหน้านวลค้อนขวับเรียกเสียงหัวเราะให้กับร่างสูงทันที


“อึก...พี่แจ็ค” แบมแบมร้องออกมาเมื่อแจ็คสันสอดมือเข้าไปกอบกุมความต้องการของเขาตรงๆ ก่อนจะขยับขึ้นลงรัวๆ


“ครับ” แจ็คสันขานรับเสียงสั่น ชายหนุ่มต้องอดทนอย่างมากที่จะไม่ทำอะไรเกินเลยกว่านี้


 “อ๊า...ไม่ไหว...อึก...อ๊า!” และแล้วแบมแบมก็ปลดปล่อยความต้องการเป็นครั้งที่สอง ปล่อยความร้อนรุ่มคามืออีกฝ่าย ร่างเล็กนอนแผ่อย่างหมดแรงและตอนหน้าแดงกล่ำเมื่อพี่แจ็คสันยกมือที่เปรอะ เปื้อนมาไล้เลียอย่างหยาบโลน
           

กลับไปอ่านต่อ + เม้น >>> http://writer.dek-d.com/mylove17/writer/view.php?id=1282918

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น